Sorry

 

Illustratie: Annemiek Janmaat

Op 11 december is de uitreiking van de Joke Smit-prijs. Of beter gezegd, de Joke Smit-prijzen want het zijn er twee. Een oeuvreprijs en een publieksprijs. Prijzen die bedoeld zijn om gendergelijkheid in het land te stimuleren. Onze minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen deelt maandag dus cadeautjes uit aan mensen die iets speciaals hebben gedaan om de verschillen in kansen voor mannen en vrouwen te verkleinen.

Ik kan me voorstellen dat u denkt: Joke Smit, die naam zegt me niet zoveel. Dat is niet zo raar, want ze is alweer een tijdje dood. 36 jaar, om precies te zijn. En dan gebeurt zoiets, zelfs al wordt je de oermoeder van de tweede feministische golf genoemd. Dat oermoederschap begon in 1967, toen ze Het onbehagen bij de vrouw schreef. Een essay waarin ze haarfijn uit de doeken deed wat de frustratie was van getrouwde vrouwen, die meer wilden dan een bestaan als moeder de huisvrouw. Eén van de absoluut tegelwaardige zinnen uit dat artikel luidt: ‘Vrouwen moeten worden losgekoppeld van de konijnen.’ Alleen al omwille van deze 50 jaar oude, wereldverbeterende uitspraak, stel ik voor dat Joke en Smit verplichte doopnamen worden voor elke nog te baren baby. Net zo lang tot de gewenste gelijkheid is gerealiseerd.

De laatste keer werd de prijs gewonnen door Vrineli Stadelmaier, directeur van She-consult. Deze loopbaancoach voor vrouwen pompt op zijn tijd een advies de wereld in. Vorige week luidde dat: stop eens met om de haverklap sorry te zeggen. Ik onderschrijf dat woord voor woord. ‘Sorry’ zeg je wanneer je de kat van de buren hebt overreden. Of iemands wijnvoorraad hebt weggeklokt, terwijl je alleen maar op het huis zou passen.

Tenzij je man bent natuurlijk, bij Radio 538 werkt en je humor banaal is. Dan mag het vaker. Dan hoeft een zangeres als Maan, terwijl ze nog aan het zingen is notabene, niet in huilen uit te barsten. En sniffend te eindigen met: ‘Sorry, ik was al een beetje zenuwachtig voor het optreden. Sorry, ik schrok zo erg. Er zat opeens een naakte piemel voor m’n gezicht. Sorry.’

Deze column is gepubliceerd in de Limburgse kranten op 8 december 2017.

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.